Η "πυροστιά" στο Διδυμότειχο (Μαυσωλείο του Ουρούτς πασά, τέλος 14ου αιώνα/αρχές 15ου - οι Οθωμανοί τότε είχαν ακόμα την Ανδριανούπολη παραδίπλα ως πρωτεύουσα και βαλκανικό προσανατολισμό)
και τα εξώφυλλα των Kamelot που θυμήθηκα (Dominion του '97 και Siege Perilous του '98)
και η αψίδα του Σεπτίμιου Σεβήρου στην αφρικανική πατρίδα του Leptis Magna (203 μ.Χ.).
"Unto the Gods I call your name The crucifixion of my brain As I wait for you
Into the field, I've lost my way I've opened veins just for the day As I wait for you
The thoughts that linger in my head They cry out for the dead As they wait for you Call my name, Call my name
Into the Carnival of Souls Surrendered to the fight They dance upon the edge They dance upon the night To wake up in the dark And find they've lost their way Their way back to the door Their way back to the light
I've opened doors, I've opened minds I've opened yours a thousand times As I wait for you
I've fought the battle from the start I've opened sores inside my heart It bleeds without remorse
The thought that linger in my heard They cry out for the dead As they wait for you Call my name, Call my name
Into the Carnival of Souls Surrendered to the fight They dance upon the edge They dance upon the night To wake up in the dark And find they've lost their way Their way back to the door Their way back to the light"
2) Into the Abyss (ελληνογερμανικό σχήμα): Banner of the Fray
"Show me a politician who's a man we can trust And if I ever meet him then I think I'll have him stuffed Look out of the window - see not one happy face The only splash of colour's the graffiti 'round the place.
It's hard to even crawl With your back up against the wall. I find it hard to sleep at night I feel that the worst is yet to come Social helter-skelter Ride the downward spiral has begun. Are some people just born bad Or is it how we all become? Human termites driven mad In the concrete mound of the rising slum.
The people who are dark fear the people who are fair And hippies live in terror of the guys who have no hair The saddest thing of all - what I really find grim Is we haven't yet noticed what a mess we're all in.
It's hard to even crawl Now your back's up against the wall. I find it hard to sleep at night I feel that the worst is yet to come Social helter-skelter Ride the downward spiral has begun. Are some people just born bad Or is it how we all become? Human termites driven mad In the concrete mound of the rising slum.
The "whether man" says that the outlook's not great A few outbreaks of murder with some isolated rape I ask my doctor his advice, this is what he says, "Get yourself some cancer boy, before you die of aids."
It's hard to even crawl With your back up against the wall. I find it hard to sleep at night I feel that the worst is yet to come Social helter-skelter Ride the downward spiral has begun. Are some people just born bad Or is it how we all become? Human termites driven mad In the concrete mound of the rising slum"
"Human termites driven mad In the concrete mound of the rising slum" (τι έγραψε η ατομάρα ο Martin!)
*Στο δε δίσκο Cosmogonia οι Into the Abyss έχουν το τραγούδι τους "Alexandria"
"Spring, 196 A.D. [Centurion Decianus Varus:] Alea iacta est! Emperor Publius Helvius Pertinax has fallen victim to the assassin's blade. As I stand gazing out across the massed ranks of our Pannonian legions, Septimus Severus duly strives to consolidate his newly acquired control of the Empire. Pescennius Niger is slain, his forces expelled from Cyzicus, Nicaea and Issus, and yet Clodius Albinus has sailed from Britannia and is raising an army in Gaul in his own bid to seize the throne. Severus intends to engage that northern host at Lugdunum once his campaigns here in the east are concluded. Behold Byzantium! We now prepare to lay siege to this ancient and splendoured city. Strangely, the order has been given that the Byzantine library is to be searched thoroughly following our victory. Rumour has it that Severus's aged soothsayer Angsaar is searching for a collection of arcane scrolls said to be of the utmost importance, scrolls which are reputed to be hidden somewhere here in Byzantium. Something about that wizened old shaman unnerves me... there is something strangely unnatural about him, something... sinister. Feh! What are those scrolls supposed to be called again? Ah yes, The Chthonic Chronicles..."
Οι Bal Sagoth εμπνευσμένοι από τη γεγνωσμένη κλίση του αυτοκράτορα Σεπτίμιου Σεβήρου προς την αστρολογία και τον μυστικισμό, καθώς εμφερόταν από την πνευματικότητα της αφρικανικής του πατρίδας, πλέκουν μία ιστορία με την πολιορκία του Βυζαντίου, (193-195 μ.Χ.) και την αναζήτηση αρχαίων παπύρων στις βιβλιοθήκες της αλωθείσας πόλης.
Η πόλη του Βυζαντίου είχε ταχθεί στο πλευρό του Πεσκένιου Νίγρου, ανταπαιτητή του θρόνου και μάλιστα αντιστάθηκε στις στρατιές του Σεβήρου ακόμα και μετά την ολοκληρωτική ήττα του Νίγρου στην Ισσό.
Η ελληνική αυτή πόλη είχε διαλέξει λάθος πλευρό στον εμφύλιο αυτό ρωμαικό πόλεμο (όπως και πολλές ελληνικές πόλεις σε παλαιότερους ρωμαικούς εμφυλίους - στον πόλεμο Πομπηίου και Καίσαρα οι ελληνικές πόλεις υποστήριξαν τον Πομπήιο, στον πόλεμο Οκταβιανού και Αντωνίου έναντι των Βρούτου και Κασσίου, υποστήριξαν τους δεύτερους και στον πόλεμο Αντωνίου και Οκταβιανού βρέθηκαν στο στρατόπεδο του Αντωνίου. Κοντολογίς, η πλειονότητα των ελληνικών πόλεων σε αυτούς τους εμφυλίους είχε ποντάρει στους χαμένους, και μετά, πλήρωνε την ατυχή επιλογή της).
Έτσι και το Βυζάντιο τιμωρήθηκε από τον Σεπτίμιο Σεβήρο με καταστροφή των φημισμένων τειχών του (ήταν, μαζί με της Μεσσήνης, της φωκικής Αμβρόσσου και της Ρόδου οι καλύτερες οχυρώσεις στην Ελλάδα, όπως σημειώνει ο Παυσανίας στο Δ.31.5) και των δημοσίων του κτηρίων, δηλαδή με την ακύρωση των στοιχείων που το καθιστούσαν πόλη. Οι δε Βυζάντιοι"αφαιρεθαίντες παρ'αυτού των πολιτικών δικαίων Περινθίοις προσετάχθησαν δουλεύειν", αφού
"Νίγρου προτιμήσαντες ελπίδα"
όπως τώρα σημείωνα στο 36 των Πατρίων του Ησυχίου Ιλλούστριου.
Ο Αφρικανός Αυτοκράτορας χρυσή προτομή στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Κομοτηνής
Ο Αντώνιος Διογένης (4ος αι π.Χ) έγραψε μυθιστόρημα "Τα υπέρ Θούλης Άπιστα" για περιπλανήσεις στις Βόρειες Χώρες. Το έργο έχει χαθεί και διασώθηκε μόνο η περίληψή του, στη "Βιβλιοθήκη"του Πατριάρχη Φώτιου (9ος αι. μ.Χ.-΄αρα ως τότε το βιβλίο υπήρχε).
Το έργο διηγείται το ταξίδι του Δεινία ο οποίος "προς αναζήτηση της γνώσης" ξανοίγεται στις μυθώδεις χώρες, στα "όρια του μύθου και του απίστευτου".
Καθώς το διαβάζω από τον Φώτιο σημειώνω σκηνικά: "σκυθικός ωκεανός" "ο τάφος της Σειρήνας" "τον Παάπη τον τρισάθλιο που ζούσε με τον τύραννο" "επί Θούλην είναι πεπρωμένον ελθείν"
Γράφει δε και για την αρκτική χειμερινή νύχτα "πως είδε εκείνα που υποστηρίζουν και όσοι μελετούν την αστρονομική τέχνη, πως δηλαδή είναι δυνατόν σε εκείνουν που ζουν κάτω από την Άρκτο να διαρκεί η νύχτα και ένα μήνα ή λιγότερο και περισσότερο ακόμα-για ένα εξάμηνο ή και χρόνο. Και όχι μόνο τέτοια παράταση μπορεί να παίρνει η νύχτα, αλλά μπορεί το ίδιο να συμβαίνει και με την μέρα"
Αυτήν την ιστορία δε υποτείθεται ότι την ανακαλύπτουν γραμμένη σε "πλάκες από κυπαρίσσι" ο Ηφαιστίωνας με τον Παρμενίωνα και τον Μέγα Αλέξανδρο κατά την άλωση της Τύρου.
Όταν, δηλαδή, εκεί που το τραγούδι ήταν εξιστόρηση της Γ' Σταυροφορίας και διηγούταν σκηνές όπως αυτή με το σκοπό στα τείχη της Ιερουσαλήμ που διακρίνει τα λάβαρα των σταυροφόρων του Ριχάρδου του Λεοντόκαρδου και τρέχει να αναφέρει στο Σαλαδίνο,
στην ελληνική εκδοχή, που στην ουσία είναι αλλαγμένα λόγια πάνω στη μουσική του chris de burgh, ακούμε για "το άδειο σου σκαμπώ", "μου είπες πως έρθεις στις δέκα κι όμως πήγε τρεις", ανακατεύονται δε και κάποια "περιπολικά που κυνηγούν μια διαδήλωση".
Στην ουσία, δηλαδή, πέρα από το προφανές της υποβάθμισης του θέματος (το ανακυκλωτικής καθυστέρησης ρεφραίν "για μένα τραγουδώ" την καμαρώνει) ,ακούμε για μία ψευτοκυνηγημένη λαικάντζικη βροντοφωναγμένη ασημαντότητα. (περιμένει στο μπαρ μιλώντας στο σκαμπώ, βγαίνει έξω, κυνηγητό στις γειτονιές, τρέχουν οι φίλοι τρέχω κι εγώ για μένα τραγουδώ και... ξησ'τ'αρχίδια σου...)
για να γίνει "ελληνικό",καθώς το τραγούδι της loreena ήταν instrumental, δεν είχε δηλαδή στίχους.
Στην ελληνική εκδοχή, η οποία "κρατάει" την ίδια μουσική εισάγονται και κάτι αρρωστημένα λόγια που λένε για δυο αγόρια που πλανέψαν ένα κοριτσάκι και της έκλεψαν το "χρυσό κουρέλι" http://www.youtube.com/watch?v=a9dIWOYmtcQ
Σιχαμένες ιστορίες σιγοτραγουδούσαμε
Από μικροί
Το "Ήταν ένα μικρό καράβι" το θυμάστε?
Αυτό που ο "κλήρος πέφτει στο γενναίο" , ο οποίος εν συνεχεία καννιβαλίζεται από τους συντρόφους του για να επιζήσουν, καθώς λιμοκτονούσαν αφότου το "μικρό καράβι" είχε "μείνει αταξίδευτο" και του "σώθηκαν όλες οι τροφές".
"Παίξε Τζόκερ!" σε λέει ο κρατικός τζόγος "Αν σου κάτσει?" Δε θα σαι εσύ ο γενναίος! Θα είναι άλλος!
Άλλος θα κατασπαραχθεί από τους υπόλοιπους! Ρε τι βάζανε τα μικρά παιδιά να τραγουδάνε? (Μας βάζαν ίσως στο νόημα?)
Έχω κί άλλα παραδείγματα που κάτι δείχνουν, νομίζω.
Πιο πολύ όμως με ενοχλεί η επίφαση γλυκύτητας και ευαισθησίας.
[Αν είναι ν'ακούω για κάποιον που περιμένει στο μπαρ ως τις τρεις, τα έχει πει καλύτερα ο Γονίδης. Κι άμα είναι ν' ακούω για κοριτσάκια που της "κλέψαν το κουρέλι" δ υ ό (ούτε καν ένας) "μικροί αγγέλοι" και για καννιβαλισμούς σε αταξίδευτο, έστω και μικρό, καράβι, υπάρχει η η υποκουλτούρα του gore death metal, για όποιον ενδιαφέρεται].
(the cheap and retarded neogreek copy-paste of two great songs, of chris de burgh and loreena mc Kennit, respectively).
Αναρτώ αντίδοτα στη σιχαμάρα που μ'έπιασε τώρα που τα θυμήθηκα
Πολύ μακρυά σε μια χώρα ανάμεσα στο χρόνο και το χώρο όπου και τα βιβλία της ζωής και που μας γεννάει φόβο
Σ'εκείνο το πέτρινο κάστρο ο βασιλέας του βουνού περιφέρεται καταμόναχος Αλλά δεν είναι μόνο αυτός χαμένος στα έγκατα για πάντα κρυμμένος από τον ήλιο
Η παράνοια στοιχειώνει το ανάκτορο του βασιλέα του βουνού
Τα βαθιά σκούρα μάτια του εξακολουθούν να παρατηρούν το βασίλειό του και τα μυστήρια που χειμερεύουν ασφαλή μέσα στο ανάκτορό του Οι πέτρινοι πύργοι του αγκρέμιστοι στην αιωνιότητα θα μείνουν -φυλάττονται από τον βασιλέα- ...η παραφροσύνη και η ισχύς που αυτή επιφέρει
Η παράνοια στοιχειώνει το ανάκτορο του βασιλέα του βουνού
Έλα μαζί μου, ακολούθησέ με από κοντά καθώς η σκοτεινιά της νύχτας πλησιάζει Μη φοβάσαι Στην καταιγίδα βροντάει όταν ο βασιλέας του βουνού κάλεί όλα του τα τέκνα σπίτι
