Παρασκευή 18 Μαρτίου 2016

Ξανθίππη Καραθανάση

.
.
Η Ξανθίππη Καραθανάση




Στην ερημιά που 'χα βρεθεί
με το 'να χέρι στο σπαθί
και τ' άλλο στο βαγγέλιο

Η πιο "αρχαική" και συγκινητική από τις εκτελέσεις του τραγουδιού.
Οι στίχοι του Νίκου Γκάτσου και η μουσική του Μάνου Χατζηδάκη από το δίσκο τους "Μυθολογία" του 1966.



Άσπρα μου Περιστέρια





Ξένος εδώ ξένος εκεί




απο το δίσκο "Τραγούδια και σκοποί της Μακεδονίας" των Πανεπιστημιακών Εκδόσεων Κρήτης που βραβεύτηκε απο την Ακαδημία Αθηνών.
 .
 .

Τετάρτη 10 Φεβρουαρίου 2016

Φωτογραφίες από το αρχείο

.
Λήμνος αρχές ενός Μαρτίου

Λήμνος τούρκικος γυαλός

Σάμος αρχαϊκή

Τσιρόνια σε χιονισμένη μέρα

Σάββατο 17 Οκτωβρίου 2015

Ληταία πύλη

.
.
Εκεί που η Αγίου Νέστορος βρίσκει την Αγίου Δημητρίου αρχίζει η πόλη. Εκεί βρίσκεται η μια από τις δύο δυτικές πύλες της πόλης, αυτή που οδηγούσε προς τη Λητή, γι' αυτό και "Ληταία" (η άλλη δυτική ήταν η "Χρυσή", στο ύψος της Εγνατίας, στο Βαρδάρι).
Αλλά στη συμβολή Αγίου Νέστορος και Αγίου Δημητρίου αρχίζει η πόλη και συμβολικά - οι δυό Θεσσαλονικείς οπλίτες άγιοι, ο Μυροβλήτης και ο Αθλητής, συναντήθηκαν μαρτυρώντας για την πίστη τους και εγκαινίασαν, κατά κάποιο τρόπο, τη Χριστιανική Θεσσαλονίκη τον Οκτώβρη του 306 μ.Χ, καθώς προσέφεραν στην πόλη εαυτούς ως τους νέους πάτρωνες και προστάτες της, εκτοπίζοντας (ή αναλαμβάνοντας από) τον Κάβειρο.
.
Μπορεί δε να γίνει ο παραλληλισμός με τον εκτοπισμό της τιμής στον (αρχικό ιδρυτή) Άγνωνα από την τιμή προς τον (πεσόντα για την υπεράσπιση της πόλης) Βρασίδα στην Αμφίπολη το 422 π.Χ -  Θουκυδίδης Ε11, με την επισήμανση ότι στη Θεσσαλονίκη ο εκτοπισμός δεν είχε συγκρουσιακό-ανατρεπτικό χαρακτήρα, αλλά απορροφητικό-αλλαγής φρουράς πανω στις  επάλξεις: το 268 μ.Χ θεωρήθηκε ότι την πολη υπεράσπισε απέναντι στους Γότθους ο Κάβειρος, ενώ στα 586 κ.ε. υπερασπιστής της πόλης απέναντι στους Αβαροσλάβους προβάλλει ο Άγιος Δημήτριος (βλ. θαύματα Αγίου Δημητρίου).

 Οι Άγιοι της Θεσσαλονίκης Δημήτριος και Νέστωρας.
(οι φωτογραφίες των εικόνων τους από το http://www.pemptousia.gr/)



Ο προ-δημήτριος προστάτης της Θεσσαλονίκης, Κάβειρος, σε νόμισμα.




 Η συνάντηση των αγιονύμων οδών:



 Η θέση της γκρεμισμένης Ληταίας Πύλης:




Φωτογραφία των ερειπίων του Βορεινού βραχίονα της πύλης από τον άξονα της Αγίου Δημητρίου.

Η κάτοψη της Ληταίας Πύλης -  Ανεστραμμένη φωτοαντιγραφή του σχήματος 13, σελ. 131 από Το αμυντικό σύστημα των τειχών της Θεσσαλονίκης της Μαρίας Φουντούκου στο Η Θεσσαλονίκη (1), 1985 για την ανάγκη της προβολής στην άνωθι φωτογραφία.
 

Η κάτοψη της πύλης, μαζί με μηκομετρήσεις των πλευρών της από τον Ορέστη Ταφραλή στο Topographie de Thessalonique του 1913, στη σελίδα 108. (Διαθέσιμο στο https://archive.org/details/topographiedethe00tafr). 
Σε αυτό το σχέδιο βασίζεται το άνωθεν σχήμα.
 


Χαρακτικό της Ληταίας Πύλης από γερμανική εφημερίδα (Συλλογή Δέλλιου στο ΕΛΙΑ-ΜΙΕΤ), δημοσίευση στο Θεσσαλονίκη 1863-1873 του Γιάννη Επαμεινώνδα, 2014, σελ.35, εικ. 17.

 
φωτογραφία από το streetview του googlemaps που εστιάζει στο σημείο της αρχής της επέκτασης του βορεινού βραχίονα.


φωτογράφιση ίδιου σημείου από άλλη γωνία.

φωτογράφηση από τον εσωτερικό τοίχο της επί του κυρίου τείχους πύλης.

Με την προβολή των φωτογραφιών επάνω στο σχέδιο της Μ. Φουντούκου (που είναι αναπαραγωγή με ηλεγμένη, φαντάζομαι, κλίμακα σχεδιάσεως του σχεδίου του Ο. Ταφραλή), καταλαβαίνω ότι αυτό που βλέπουμε σωσμένο σήμερα είναι το εξής (χονδρικώς) επισημασμένο με καφέ χρώμα κομμάτι της πύλης: 




Διακρίνουμε, δηλαδή, καταρχήν, την χτισμένη με μαρμάρινους δόμους βάση της επέκτασης του βορεινού βραχίονα που έφτανε έως το προστείχισμα, για να σχηματιστεί και εκεί μια πρώτη πύλη. Αυτό συμφωνεί και με την απεικόνιση της επέκτασης στο χαρακτικό.

Επιπλέον, βλέπουμε το γύρισμα μιας σειράς μαρμάρινων δόμων, που πάνε να συναντήσουν το κυρίως τείχος υπό γωνία, για να σχηματιστεί έτσι αυτός ο τριγωνικός πύργος που βλέπουμε και στο χαρακτικό.

Τέλος, βλέπουμε ότι το κυρίως τείχος δεν φτάνει σε ενιαίο πάχος στην πύλη, αλλά με δυο τοίχους που αφήνουν ενδιάμεσα κενό, προφανώς για να σχηματιστεί ένα ελεγκτικό διαμέρισμα. Το πλάτος του - η απόσταση ανάμεσα στους δύο τοίχους δεν το μέτρησα επιτόπου αλλά προχείρως υπολογίζοντάς το μετρώντας τις πενηντάρες πλάκες πεζοδρομίου μπροστά του από το streetview του googlemaps, βγαίνει κοντά 3 μέτρα.

Εκεί, σε αυτό το ενδιάμεσο στους δυό τοίχους της κύριας πύλης κενό κάθονταν δυο τσιγγάνοι και καθώς έβγαζα φωτογραφίες ο ένας με λέει "if you want down there, good view, more good", εννοώντας ή τους Αγίους Αποστόλους ή τα τείχη επί της οδού Ειρήνης που σώζονται σε καλύτερη κατάσταση και έχουν και εντυπωσιακή δομή. Είχε δίκιο -  "ξέρω φίλε, να σαι καλά" τον είπα και ξαναμπήκα στην πόλη.
.
.

Σάββατο 5 Σεπτεμβρίου 2015

έπος ελληνικού πετραίου πολιτισμού


Μπροστά από τα λιθόκτιστα γκρεμίσματα
ένας ύμνος στην ελευθερία από τους Έλληνες War Dance,
μιαν ηλιαχτίδα πολιτισμού,
αντιφεγγίζεται και υπενθυμίζει αγώνες.




Σημειώνω τη συγκινητική παράθεση αποσπασμάτων
από τον Αλέξανδρο Νιέφσκυ του 1938
(https://en.wikipedia.org/wiki/Alexander_Nevsky_%28film%29)
και την επικροτούμενη παλληκαρίσια στάση που εκπέμπεται
σε σημειολογικό και μουσικό επίπεδο από το συγκρότημα.

Ένας νέος ελληνικός μεταλλικός ύμνος στην πανανθρώπινη
αξία της ελευθερίας. Συγχαρητήρια και στην Eat Metal Records
που εξέδωσε το δίσκο τους, Wrath for the Ages, εν έτει 2015.

εξώφυλλο φιλοτεχνημένο από τον Ioannis 
(δημιουργό & των εξωφύλλων των Fates Warning επί 1986 και 1987)
(βλ. http://www.metal-archives.com/bands/War_Dance/3540339957)

Σε πνευματική συνάφεια και το εξής πόνημα (τραγούδι+video):


.
των Λεωνίδα Μπαλάφα και Γιώργου Νικηφόρου Ζερβάκη.
Πέρα από τις ίδιες πυρριχικές καταβολές και του τραγουδιού των (War Dance=Πολεμικός Χορός) και του κρητικού αυτού τραγουδιού, μπορεί να επισημανθούν και οι κοινές αισθητικές και συμβολικές παραπομπές. Το παιδί που παίζει τη λύρα δίπλα στην αυτοσχέδια σόμπα στο βουνίσιο χωριό, η μπάντα που τραγουδάει στα πέτρινα ερείπια της ελληνικής ερημιάς, πατώντας βαριά στο ηλιοφώτιστο πέτρινο πεδίο.
Και ένα ακόμα κοινό: η διεκδίκηση της ελπίδας.
Παρακάτω ανάμεικτες εικόνες - στιγμιότυπα από τα δύο video.





 

Συγχαρητήρια και στους σκηνοθέτες, Θοδωρή Παπαδουλάκη για το "Να σταθώ στα πόδια μου" και Θάνο Κερμίτση για το "Freedom". Το κέντημα των εικόνων που καταφέρνει ειδικά ο πρώτος και η εισαγωγή συμβόλων και αντιθέσεων είναι αξιομνημόνευτα (βλ. τη Νίκη της Σαμοθράκης που ανασηκώνεται από ξεσήκωμα των παλληκαριών, την αντίθεση της έγχρωμης στυλιζαρισμένης κίνησης του οχήματος του ψευτονέου πολιτευτή που κυλάει στην άσφαλτο ως ρεκλάμα της ψευτονέας Ελλάδας και των ποδιών των "τελευταίων"που με τις αρβύλες τους οργώνουν το πέτρινο τοπίο κ.ά.)

.

 

 

Τετάρτη 26 Αυγούστου 2015

"...read the history book again"

.
Βγαλμένο από δίσκο που με το εξώφυλλό του μοιάζει με επιτραπέζιο παιχνίδι στρατηγικής για μερακλήδες, όπως έυστοχα το έθεσε ο φίλος μου ο Ανέστης από την Ξάνθη
(Gods and Generals, 2015)
[οι στίχοι του στο http://www.darklyrics.com/lyrics/civilwar/godsandgenerals.html#7]

 .
το ακόλουθο έπος "Admiral Over the Oceans"



"...Nelson was standing in the middle of it all
No one thought he would fall

He's the admiral over the oceans
The admiral over the sea
He's the admiral over the oceans
If you don't understand, read the history book again!"




Ναυμαχική εικόνα φόρτωσης από το Empire Total War

 Έπος που εν έτει 2015 συντίθεται από τις καλύτερες επιρροές μελωδικών ριφογραμμών των πειρατικών δίσκων των Running Wild, την μαθητεύσασα στους δίσκους του Dio εμφατική φωνή του Nils Patrik Johansson και την αγάπη για την Στρατιωτική Ιστορία που επανησήγαγαν θριαμβευτικά οι Sabaton.
.
read the history book again, ξανά, με κασσέτες εικοσαετίας.
.



Πέμπτη 11 Ιουνίου 2015

χώρα άδενδρος

.
"...ερημία πολλή, χώρα αοίκητος, άχαρις, άδενδρος, άχλοος, άξυλος, άσκιος, αγριότητος όλη και ακηδίας μεστή, πολύ και της φήμης και της δόξης ενδέουσα."

-απόσπασμα από την επιστολή 64 του Ιωάννη Μαυρόποδα προς τον πατριάρχη Μιχαήλ Κηρουλάριο-

παράθεση στο πολύ μεστό και σπουδαίο άρθρο "Η εξέλιξη της βυζαντινής πόλης από τον τέταρτο στο δωδέκατο αιώνα" του Τηλέμαχου Λουγγή - Βυζαντιακά 16 - 1996, σελ.61.


                          "...χώρα άχαρις, άδενδρος, ακηδίας μεστή..."
.
.
.

Πέμπτη 30 Απριλίου 2015

Απρίλης 1986

.
Τα ονόματα των τεσσάρων ηρώων που με το Mil-Mi 8 ελικόπτερό τους πέταξαν πάνω από την κόλαση για να τη σβήσουν:

Βλαδίμηρος Воробьев Константинович
Αλέξανδρος Юнгнинд  Евгеньевич 
Λεωνίδας Христич  Иванович
Νικόλαος Ганжук  Александрович

Στιγμιότυπο από το βίντεο της πτώσης https://www.youtube.com/watch?v=ICOu7KksgUA - ο κινηματογραφιστής πέθανε και αυτός από την έκθσεση στη ραδιενέργεια.

...26 Απριλίου 1986

Πέταξαν πάνω από τον χάσκοντα κατεστραμμένο αντιδραστήρα του Τσέρνομπυλ για να ρίξουν χώμα και να σβήσουν τη φωτιά που σκόρπαγε ραδιενέργεια. Εκεί που πήγαιναν ήταν ο πυρήνας της ακτινοβολίας, το πιο επικίνδυνο σημείο, και για αυτό ακριβώς πήγαιναν εκεί. Για να γλυτώσουν άλλους ανθρώπους, ρίξαν τον εαυτό τους στον μεγαλύτερο κίνδυνο, και, κυριολεκτικά, μέσα στο στόμα του θηρίου. Για όλους μας. Λένε ότι κάηκαν τα μάτια του πιλότου από τη ραδιενέργεια και πετούσε χωρίς να βλέπει...

Τα θηρία παντα θέλανε να χορτάσουν με ανθρώπους. Καραβιές με ανθρώπους έστελνε ο Αιγέας στο Μινώταυρο και την Ανδρομέδα την έδεσαν στο βράχο για να ταίσουν το κτήνος  που ο Ποσειδώνας έστειλε.
Και φαίνεται ότι τα μεγάλα χάσματα γεμίζαν με ανθρώπους για να γεφυρωθούν.


  Live Bridge: A Scene from the Russo-Persian War (1804-1813)
 (http://en.wikipedia.org/wiki/Russo-Persian_War_%281804%E2%80%9313%29#/media/File:Livebridge.jpg)

Σε αυτό το στιγμιότυπο του Ρωσο-Περσικού πολέμου του 1804-1813 που αποτύπωσε ο Franz Roubaud απαθανατίστηκε η βιαστική γεφύρωση ενός χάσματος, προκειμένου να περάσουν τα πυροβόλα που θα έσωζαν τις ρωσικές θέσεις, από τους ίδιους τους ρώσους στρατιώτες. Ελλείψει άλλων υλικών, με αυταπάρνηση, γίναν οι ίδιοι η γέφυρα που εκείνη τη στιγμή χρειαζόταν.  

Όπως οι συνάδελφοί τους 190 χρόνια πριν, έτσι και οι ηρωικοί σοβιετικοί πιλότοι πέσανε με αυτοθυσία μέσα στο χάσμα να το γεμίσουν,να μην ζητήσει περισσότερους ανθρώπους.

Να σβήσουν τη μεγαλύτερη φωτιά, με ό,τι είχαν εκείνη τη στιγμή - το ελικόπτερό τους, έναν κουβά με χώμα και τους ίδιους τους εαυτούς τους.

Αξίζουν να τους θυμόμαστε και να τους τιμάμε.




Και αυτό εδώ κοντά, πάλι σαν στόμα αβυσσαλέου κτήνους, χάσκει, απειλητικά...
.
.